Polski Związek Niewidomych Okręg Lubelski, jego założyciele, drogowskazy ideowe i dzień dzisiejszy

MODEST SĘKOWSKI (1920 ? 1972 )

Modest Sękowski zapisał się w historii Lublina jako wybitny działacz gospodarczy i humanista. Był pionierem rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych w skali ogólnopolskiej, działaczem społecznym i samorządowym na Lubelszczyźnie oraz założycielem wraz z grupą niewidomych pierwszej w Polsce spółdzielni pracy niewidomych w Lublinie.

Osoby niepełnosprawne w szczególności niewidomi, stają wobec problemów życiowych, wykształcenia, zdobycia pracy i znalezienia miejsca w społeczeństwie, będąc w znacznie trudniejszej sytuacji niż ludzie pełnosprawni.

Okres po zakończeniu II wojny światowej stawiał problem rehabilitacji osób niepełnosprawnych tym gwałtowniej, że wojna doprowadziła do kalectwa wielu żołnierzy i osób cywilnych, ofiar min i niewybuchów siejących śmierć i cierpienie.

Jednym z pionierów rehabilitacji zawodowej i społecznej inwalidów był Modest Sękowski. Sam niewidomy, czuł się powołany do działań przywracających zrozpaczonym i często bezradnym niewidomym chęć i radość życia poprzez przykład i zapewnienie pracy w założonym przez samych niewidomych zakładzie pracy. Mawiał: ?Dlatego wzrok utraciłem, aby ratować innych niewidomych od biedy, załamania, poniżenia i bezradności?. To przekonanie i konsekwentne działanie, zmierzające do jego spełnienia, jest jedną z głównych tajemnic wielkości, uznanej w nim przez wielu ludzi i tego, że przezwyciężył swoją niepełnosprawność.

Dzisiaj postulat równoprawnego miejsca w społeczeństwie dla niepełnosprawnych jest oczywisty, zanim jednak przebił się on do świadomości społecznej i praktyki, osoby niepełnosprawne torowały upartym i konsekwentnym działaniem drogę ku lepszemu życiu, coraz pełniejszej rehabilitacji. By marzenia o lepszym i godnym życiu stawały się rzeczywistością.

Spółdzielnia Pracy Niewidomych w Lublinie zatrudniała kilkuset niewidomych i innych inwalidów. Na mapie Lublina była zakładem przemysłowym średniej wielkości.

 

Modest Sękowski urodził się w 1920 roku, W 1931 roku stracił wzrok na skutek wypadku. Trafił do Ośrodka dla Niewidomych w Laskach. Ukończył szkołę średnią i uzyskał maturę na kompletach w Liceum im. Reytana w Warszawie. W październiku 1945 roku przeniósł się do Lublina w celu zorganizowania pierwszego w Polsce zakładu pracy dla niewidomych.

Jednocześnie podjął studia na Wydziale Humanistycznym na KUL na kierunku historycznym, które ukończył w 1949roku.

Od chwili założenia spółdzielni był jej kierownikiem i prezesem zarządu aż do śmierci w 1972 roku. Był pionierem rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych.

W 1948 założył Oddział Polskiego Związku Niewidomych w Lublinie. Od 1945 r. był członkiem Prezydium Rady Nadzorczej Centrali Spółdzielni Inwalidów w Warszawie. Od roku 1958 przez dwie kadencje był radnym Wojewódzkiej Rady Narodowej w Lublinie. Przez długie lata pełnił funkcję członka Rady ZUS w Lublinie.

Lubelska spółdzielnia miała znaczne osiągnięcia zarówno w wymiarze ekonomicznym jak również w nowatorskich inicjatywach rehabilitacyjnych i kulturalnych. Stała się przykładem i wzorem dla organizujących się środowisk osób niepełnosprawnych w wielu miastach.

 

Niewidomy pisarz i dziennikarz Jerzy Szczygieł pisał we wspomnieniu o Modeście Sękowskim:

Przypadła mu społecznie cząstka najtrudniejsza chociaż malutka ? kilkuset niewidomych. Musiał wraz z innymi zadbać, aby tym kilkuset osobom zapewnić chleb, pracę, znośne życie. Cieszył się wielkim szacunkiem wśród wszystkich, ale cieszył się jeszcze czymś, co jest ponad szacunkiem, na co nie każdy aktor czy artysta potrafi sobie zasłużyć. Był kochany. Tysiące przyjechało na jego pogrzeb. Usypano ogromny kopiec z kwiatów.

 

Odznaczenia:

Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Złota Odznaka Związku Ociemniałych Żołnierzy, Honorowa Odznaka Polskiego Związku Niewidomych, Medal X ? lecia PRL, Odznaka Zasłużonego dla Ruchu Spółdzielczego

 Zofia Sękowska (1926 – 1997)

Profesor zwyczajny doktor habilitowany Zofia Sękowska (1926 ? 1997) była pedagogiem specjalnym, pracownikiem Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego i Wyższej Szkoły Pedagogiki Specjalnej w Warszawie. Była żoną Modesta Sękowskiego ? założyciela i prezesa Spółdzielni Inwalidów Niewidomych w Lublinie. Była wielkim społecznikiem. Brała aktywny udział w tworzeniu Spółdzielni, współorganizowała i prowadziła działania rehabilitacyjne, edukacyjne i socjalno-opiekuńcze w odniesieniu do pracowników z niepełnosprawnością wzroku. Przez całe życie służyła radą, wsparciem merytorycznym i emocjonalnym całej społeczności Spółdzielni, środowisku osób niewidomych oraz poszczególnych ludzi niepełnosprawnych potrzebujących pomocy. Stworzyła naukowe i merytoryczne podstawy poradnictwa wychowawczo-zawodowego i rehabilitacyjnego dla osób niepełnosprawnych w różnym okresie życia.

Nie sposób przecenić ogromnych zasług jakie wniosła prof. Z. Sękowska w rozwój nauki oraz funkcjonowanie Wydziału Pedagogiki i Psychologii i UMCS. Spuścizna naukowa prof. Zofii Sękowskiej obejmuje 12 pozycji książkowych, 9 prac redakcyjnych i 87 artykułów. Uznawana jest za twórcę nowoczesnej koncepcji pedagogiki specjalnej. Z Jej podręczników czerpią widzę liczne pokolenia pedagogów specjalnych w całym kraju. Szczególnym przedmiotem zainteresowań, badań, publikacji oraz płaszczyzną pracy społecznej dydaktyczno-wychowawczej Profesor była tyflologia czyli teoria i praktyka rehabilitacji i edukacji osób z uszkodzeniem wzroku.

W 1970 roku stworzyła w UMCS Zakład Psychopedagogiki Specjalnej, którym kierowała do 1991 roku, do przejścia na emeryturę. Na nowo organizowanym Wydziale Pedagogiki i Psychologii w UMCS zainicjowała w 1973 roku kształcenie studentów w zakresie pedagogiki specjalnej w systemie stacjonarnym i niestacjonarnym. Pełniła funkcję Dziekana Wydziału Pedagogiki i Psychologii , była również członkiem Senatu UMCS.

Profesor Zofia Sękowska była dla swoich studentów i współpracowników nie tylko nauczycielem, autorytetem naukowym, ale także wzorem osobowym i wielkim autorytetem moralnym. Potrafiła w swoich uczniach rozbudzić głęboką potrzebę kontynuowania humanistycznej idei, którą stworzyła i która jest znana i ceniona jako ?lubelska szkoła pedagogiki specjalnej?.

Była orędownikiem spraw osób niepełnosprawnych, których możliwości i potrzeby znała i rozumiała dzięki bezpośrednim, licznym i wielopłaszczyznowym z nimi kontaktom. Pracowała aktywnie na rzecz wielu organizacji naukowych i społecznych. Pełniła funkcję przewodniczącej Komisji Programowej Szkolnictwa Specjalnego ministerstwa Oświaty i Wychowania oraz Zespołu Dydaktyczno-Wychowawczego Ministerstwa Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki. Była członkiem Komitetu Nauk Pedagogicznych PAN, Towarzystwa Naukowego KUL, Lubelskiego Towarzystwa Naukowego, Towarzystwa Logopedycznego, Polskiego Towarzystwa Psychologicznego, Polskiego Towarzystwa Higieny Psychicznej, Towarzystwa do Badań nad Upośledzeniem Umysłowym oraz Głównej Komisji Kwalifikacyjnej do Spraw Stopni Specjalizacji Zawodowej IKN im. W. Spasowskiego. Była również przewodniczącą Komitetu Redakcyjnego czasopisma ?Szkoła Specjalna?.

Prof. Z. Sękowska pracowała w licznych organizacjach społecznych służących osobom niepełnosprawnym, w tym Komitet Pomocy Dzieciom Specjalnej Troski przy Towarzystwie Przyjaciół Dzieci, Zarząd Oddziału Lubelskiego Towarzystwa Walki Z Kalectwem, Rada Naukowa Polskiego Związku Niewidomych oraz Rada Społeczna Centralnego Poradnictwa Wychowawczo-Zawodowego.

Profesor była członkiem międzynarodowych towarzystw naukowych, takich jak: European Regional Committee of the World Council for the Welfare of the Blind, International Labour Office, Europaischen Blindenunion, Światowa Rada Pomocy Niewidomym i innych.

Naukowa, dydaktyczna i społeczna działalność Zofii Sękowskiej była doceniana i nagradzana. Poza czterema nagrodami Ministra Nauki , Szkolnictwa Wyższego i Techniki, nagrodami J. M. Rektora UMCS otrzymywała również wysokie odznaczenia Państwowe, w tym Złoty Krzyż Zasługi (1973). Medal Komisji Edukacji Narodowej (1973), Medal XXX-lecia PRL (1974) oraz Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1978).

Ponadto Profesor została uhonorowana Nagrodą im. S. Konarskiego przyznawaną za zasługi w dziedzinie pedagogiki, Nagrodą im. W. Silhana przyznawaną przez PZN za wybitne zasługi na rzecz środowiska niewidomych, Odznaką za Wzorową Pracę w Służbie Zdrowia i wieloma innymi.

Szczególnym dowodem uznania dla osoby prof. Z. Sękowskiej i Jej dzieła jest fakt przyjęcia Jej postaci jako patrona trzech ośrodków szkolno-wychowawczych dla dzieci niepełnosprawnych w Lublinie, Hrubieszowie i Radzyniu.

Misja i wizja PZN

Polski Związek Niewidomych to organizacja osób niewidomych i tracących wzrok, dbająca o zaspokojenie ich potrzeb. To skuteczny, kompetentny i niezależny finansowo rzecznik spraw tego środowiska.

Jesteśmy organizacją kompetentną dzięki której osoby z dysfunkcją wzroku mogą osiągnąć samodzielność i aktywność życiową, zrealizować potrzeby społeczne i zawodowe. Pomagamy niewidomym i słabowidzącym oraz ich bliskim w adaptacji do nowych warunków życia na terenie całego kraju. Udzielamy porad i informacji. Zapewniamy odnalezienie sensu życia poprzez wsparcie psychologiczne w procesie rehabilitacji i integracji. Realizujemy indywidualne i grupowe szkolenia. Wyznaczamy standardy funkcjonowania osób niewidomych i słabowidzących w Polsce. Zmieniamy ich postrzeganie poprzez edukację społeczeństwa. Integrujemy środowisko i jesteśmy jego rzecznikiem.

Polski Związek Niewidomych Okręg Lubelski prosi o kierowanie osób z orzeczeniem o niepełnosprawności z symbolem 04-O do naszej organizacji aby mogły otrzymać odpowiednie wsparcie.

Nasze dane kontaktowe:

Polski Związek Niewidomych Okręg Lubelski

ul. Wieniawska 13

20-071 Lublin

Tel. 81 441 53 25

pzn.lublin@wp.pl

www.pzn.lublin.pl

www.pzn.org.pl

Kategorie: Bez kategorii. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.